Praktykujący osteopaci pediatryczni i wykładowcy,
od lat pracujący klinicznie z dziećmi,
koncentrują się na realnych wyzwaniach praktyki.

Thierry Leboursier
D.O. MRO F BR

Claudia Knox
D.O., MSc Ost Paeds

Alja Klie
MSc Paed Ost, D.O.

Luc Van Eupen
MSc Ost, D.O., CST-D

Sander Kales
M.SC, D.O.

Pediatric Osteopathy Academy to zaawansowany, specjalistyczny program szkoleniowy z zakresu osteopatii pediatrycznej, zaprojektowany dla doświadczonych osteopatów po pełnym, 4–5-letnim kształceniu osteopatycznym, którzy pracują lub planują pracę kliniczną z pacjentami pediatrycznymi.

Program obejmuje 7 czterodniowych modułów, które w sposób uporządkowany prowadzą uczestników przez kolejne etapy rozwoju dziecka — od okresu późnej ciąży i porodu, przez niemowlęctwo i dzieciństwo, aż do adolescencji. Każdy moduł łączy wiedzę z zakresu rozwoju, anatomii funkcjonalnej i fizjologii z praktycznym zastosowaniem klinicznym oraz zaawansowanym rozumowaniem osteopatycznym.

Centralnym filarem Akademii jest superwizowana praktyka kliniczna. Program zakłada pracę na realnych przypadkach pediatrycznych (w miarę możliwości), ćwiczenia z rozumowania klinicznego, prezentacje przypadków oraz ocenę praktycznych kompetencji, w tym badania pediatrycznego i technik manualnych.

Po ukończeniu szkolenia
i pozytywnie zdanym egzaminie:

Każdy moduł trwa 4 dni i łączy teorię z intensywną praktyką kliniczną.

Moduł 1

Ciąża, opieka okołoporodowa i przygotowanie do porodu

Alja Klie

  • Ramy położnicze dla osteopatów: adaptacje organizmu matki (zmiany krążeniowe, oddechowe, endokrynne, mięśniowo-szkieletowe i w tkance łącznej); zmiany autonomiczne, fizjologia stresu i obciążenie allostatyczne.
  • Ścieżki opieki prenatalnej i dokumentacja: standardowe badania przesiewowe i diagnostyka (badania laboratoryjne, USG, ścieżki kontroli ciśnienia); czytanie terminologii położniczej i dokumentacji medycznej; logika stratyfikacji ryzyka.
  • Diagnostyka różnicowa „safety-first” i kryteria skierowania w ciąży: wzorce krwawień z dróg rodnych; postępowanie przy zmniejszonych ruchach płodu; zaburzenia nadciśnieniowe (zestawy objawów ostrzegawczych); podejrzenie infekcji; zespoły objawów porodu przedwczesnego; podejrzenie DVT/ZP (zestawy objawów); silny ból brzucha; deficyty neurologiczne; kryzys zdrowia psychicznego i kwestie bezpieczeństwa (safeguarding).
  • Biomechanika w kolejnych trymestrach: obręcz miedniczna i odcinek lędźwiowy; transfer obciążeń w obrębie stawu krzyżowo-biodrowego (SIJ) i spojenia łonowego; adaptacje chodu; przejście piersiowo-lędźwiowe; ekspansja klatki piersiowej i zmiany podatności klatki; mechanika ściany brzucha; aspekty powrotu żylnego i limfatycznego.
  • Adaptacje trzewne i neuroendokrynne istotne w terapii manualnej: wzorce refluksu, zaparcia, duszność / dyspnoë; objawy cieśni nadgarstka i w obrębie górnego kwadrantu; różnicowanie „typowych dolegliwości” vs patologii w oparciu o ocenę ryzyka.
  • Funkcja i dysfunkcja dna miednicy w ciąży: koordynacja; hipertonia vs hipotonia; klinicznie istotne pytania przesiewowe; przeciwwskazania i progi kierowania do specjalisty.
  • Mechanika porodu w zakresie osteopatii: mechanika wchodu/wychodu miednicy; mechanika kości krzyżowej i ruchomość kości guzicznej; podstawy ułożenia płodu jako kontekst kliniczny (koncepcje OP/OT bez nadinterpretacji); fizjologia bólu porodowego; modulacja autonomiczna; strategie niefarmakologiczne zgodne ze standardami opieki okołoporodowej.
  • Okres okołoporodowy i wczesny połóg: hemodynamika, zmiany hormonalne, regeneracja tkanek, sen i stres; typowe problemy poporodowe vs „red flags” (objawy krwotoku, infekcji, zakrzepicy, silny ból głowy, zaburzenia nastroju); aspekty cięcia cesarskiego i urazów krocza (przesiew i wskazania do skierowania).
  • Ścieżki współpracy interdyscyplinarnej: współpraca z położną / ginekologiem-położnikiem / lekarzem rodzinnym / fizjoterapeutą; standardy dokumentacji i notatek przekazowych; miary efektu i plan kontroli.
  • Zaawansowany wywiad prenatalny: czynniki ryzyka położniczego i medycznego, przegląd leków i suplementów, wcześniejsze porody, historia traumy, przesiew psychospołeczny; standardy świadomej zgody i dokumentacji.
  • Przesiew bezpieczeństwa i „stop rules”: ćwiczenia z rozumowania klinicznego dotyczące eskalacji i skierowania; rozpoznawanie wzorców stanu przedrzucawkowego, podejrzenia DVT/ZP, infekcji oraz zestawów objawów porodu przedwczesnego (scenariusze).
  • Badanie fizykalne dostosowane do ciąży: obserwacja, analiza obciążenia i chodu, testy obręczy miednicznej z uzasadnieniem klinicznym i przeciwwskazaniami; ocena mechaniki oddechowej i klatki piersiowej; przesiewowe pytania/obserwacje dotyczące dna miednicy (nieinwazyjnie, adekwatnie do zakresu kompetencji).
  •  Pozycjonowanie i zarządzanie ryzykiem w terapii manualnej: strategie w leżeniu bokiem i w siadzie; unikanie ucisku aortalno-żylnego; tempo terapii, monitorowanie po zabiegu i przekazywanie zaleceń.
  • Laboratorium technik (evidence-informed, dostosowane do ciąży): wlot klatki piersiowej i mechanika żeber, podejścia do przepony oddechowej, balans miednicy i mobilność bioder, delikatne techniki powięziowe/mięśniowo-szkieletowe, pośrednie techniki trzewno-więzadłowe, podejścia autonomiczne/regulacyjne z jasno określonymi przeciwwskazaniami.
  • Przygotowanie do porodu w zakresie kompetencji: mapowanie ruchomości miednicy i algorytmy decyzyjne w bólu obręczy miednicznej; nauczanie oddechu i zarządzania ciśnieniem; strategie rozluźniania dna miednicy (ukierunkowane edukacyjnie); strategie z udziałem partnera; projektowanie programu domowego z bezpiecznym językiem i jasnymi granicami.
  • Zintegrowana superwizja: pełny przebieg pracy klinicznej z ciężarnymi ochotniczkami (jeśli możliwe) – badanie, plan terapii, edukacja, dokumentacja oraz notatka przekazowa do współpracy interdyscyplinarnej.

  • Rozwój embriologiczny w ujęciu neonatologii i podejścia osteopatycznego: dynamika embrionalna i organogeneza.
  • Życie płodowe: rozwój neurosensoryczny; mobilność płodu i ograniczenia wewnątrzmaciczne.
  • Scenariusze porodu: poród drogami natury / planowe cięcie cesarskie / cięcie cesarskie w trakcie porodu (nagłe) – wpływ na noworodka i implikacje osteopatyczne.
  • Obserwacja noworodka oraz diady we wczesnym okresie poporodowym: mechanika karmienia piersią (koordynacja ssanie–połykanie–oddychanie); kontekst oceny skróconego wędzidełka języka.
  • Badanie kliniczne noworodka w bezpośrednim okresie poporodowym: kluczowe obserwacje i przesiew bezpieczeństwa.
  • Przesiewowa diagnostyka różnicowa „przy okazji” (przypomnienie): stany noworodkowe wymagające opieki pediatrycznej lub intensywnej oraz implikacje dla prowadzenia osteopatycznego i doboru czasu interwencji.
  • Trudności adaptacji pozałonowej: żółtaczka, regulacja glikemii, termoregulacja itp.
  • Punkty orientacyjne badania osteopatycznego: obszary obserwacji i „chronologiczny” model rozumowania klinicznego (embrion/płód/poród) z perspektywy dziecka; uraz położniczy jako kontekst.
  • Zaburzenia regulacji oraz zalecenia dla diady matka–dziecko.
  •  Planowanie terapii według obrazu klinicznego / roboczego rozpoznania: podejścia, techniki oraz ich wskazania i środki ostrożności.
  • Ustrukturyzowana obserwacja i badanie noworodka oraz diady (w miarę możliwości).
  • Ćwiczenia z rozumowania klinicznego: przesiew bezpieczeństwa, „red flags”, dobór czasu interwencji i decyzje o skierowaniu.
  • Laboratorium technik: podejścia dostosowane do fizjologii noworodka, z jasno określonymi wskazaniami i przeciwwskazaniami.
  • Dyskusja przypadków i superwizowane demonstracje praktyczne.

  • Kamienie milowe rozwoju motorycznego w pierwszych 24 miesiącach życia – kształtowanie się ruchów dowolnych.

  • Monitorowanie masy ciała i wzrastania: siatki centylowe, zaburzenia wzrastania (failure to thrive), wskazania do skierowania do specjalisty.

  • Rozwój badania i oceny klinicznej niemowlęcia.

  • Laktogeneza II, fizjologia karmienia piersią, najczęstsze problemy laktacyjne.

  • Anatomia i rozwój trzewioczaszki oraz mózgoczaszki.

  • Wpływ rozwoju struktur czaszkowo-twarzowych na oddychanie, karmienie i ząbkowanie.

  • Interpretacja zaburzeń w tych obszarach.

  • Problemy z karmieniem oraz rehabilitacja wędzidełka języka (ankyloglossia).

  • Kolka niemowlęca, czynnościowe zaparcia i biegunki: perspektywa osteopatyczna, granice interwencji, różnicowanie z patologią ostrą.

  • Refluks niemowlęcy i GERD: typy refluksu, objawy towarzyszące, „czerwone flagi” sugerujące poważniejszą patologię.

  • Mikrobiota jelitowa we wczesnym okresie życia: jej rola w odporności, trawieniu i rozwoju neurologicznym.

  • Odpływ pęcherzowo-moczowodowy oraz inne zagadnienia urologiczne istotne w praktyce osteopatycznej.

  • Asymetria ułożeniowa niemowląt.

  • Plagiocefalia i brachycefalia ułożeniowa: etiologia, diagnostyka różnicowa, wskazania do terapii kaskowej lub konsultacji specjalistycznej.

  • Ocena posturalna w odniesieniu do plagiocefalii i wzorców napięciowych; ruchomość odcinka szyjnego.

  • Sen niemowlęcia: normy rozwojowe, zaburzenia snu.

  • Adaptacja technik czaszkowo-krzyżowych do pracy z dziećmi do 24. miesiąca życia.

  • Zaawansowane techniki osteopatyczne wspierające funkcje trawienne: praca z jelitami, wątrobą, przeponą i nerkami.

  • Adaptacja technik Balanced Ligamentous Tension (BLT) do pracy pediatrycznej.

  • Techniki handlingu, pozycjonowania i noszenia dostosowane do etapu rozwoju niemowlęcia.

  • Studium przypadków oraz demonstracje pracy z niemowlętami (w miarę możliwości).

  • Podstawy więzi: styl bezpieczny, pozabezpieczny i zdezorganizowany; wpływ na rozwój i regulację ciała.
  • Oksytocyna i budowanie więzi; trudności w więzi; wcześniactwo a przywiązanie.
  • Trauma w okresie okołoporodowym i wczesnodziecięcym: trauma wewnątrzmaciczna, urazy porodowe, urazy poporodowe.
  • Ocena i możliwy wkład osteopatii w postępowanie przy urazach okołoporodowych u matki (komponent fizyczny).
  • Depresja poporodowa u matki; podstawy zaburzeń zdrowia psychicznego w okresie okołoporodowym.
  • Rozwój emocjonalny dziecka i dynamika rodziny: współregulacja, dysregulacja, ujęcie systemowe.
  • Neurobiologia więzi: rola oksytocyny, serotoniny i kortyzolu w kształtowaniu przywiązania.
  • Regulacja stresu i trauma rozwojowa: długofalowe skutki dla rozwoju emocjonalnego i strukturalnego.
  • Epigenetyka a trauma okołoporodowa: jak czynniki środowiskowe mogą wpływać na ekspresję genów i podatność.
  • Zasady opieki „trauma-informed” w pracy osteopaty z niemowlętami i rodzinami.
  • Praca z rodzinami adopcyjnymi i zastępczymi oraz z dziećmi po długich hospitalizacjach / pobycie na OITN (NICU).
  • Autoregulacja terapeuty: granice, wtórna trauma, aspekty przeniesienia i przeciwprzeniesienia.
  • Wskazania do skierowania na psychoterapię / do psychiatry oraz modele współpracy interdyscyplinarnej.
  • Diagnostyka różnicowa i wybór kierunku terapii w przypadkach z komponentem więzi i traumy.
  • Techniki osteopatyczne i regulacyjne zmniejszające stres u noworodków i niemowląt.
  • Wsparcie matki z depresją poporodową: techniki osteopatyczne dla poprawy komfortu fizycznego i współregulacji (w granicach kompetencji).
  • Techniki przywracania równowagi po trudnych lub traumatycznych doświadczeniach porodowych u dzieci i matek.
  • Ćwiczenie „rebirthing” (w bezpiecznym i świadomym traumy ujęciu) jako model przepracowania fizycznych wzorców porodowych.
  • Studia przypadków i demonstracje 1, 2, 3 – także scenariusze współpracy interdyscyplinarnej.
  • Ćwiczenia refleksyjne dla terapeutów: samoopieka, granice, superwizja.

  • Rozwój motoryczny i kamienie milowe u małych dzieci i dzieci w wieku wczesnoszkolnym.
  • Rozwój chodu oraz typowe warianty normy w wieku wczesnodziecięcym.
  • Rozwój układu odpornościowego, narządów trzewnych i mikrobiomu w dzieciństwie.
  • Częste problemy oddechowe u małych dzieci: infekcje, wzorce obturacyjne, objawy astmopodobne.
  • Neurofizjologia zaburzeń oddychania: kontrola oddychania, regulacja nerwowa, dysregulacja.
  • Profilaktyczne stosowanie antybiotyków oraz możliwe strategie wspierające ze strony osteopatii (w granicach dowodów i etyki).
  • Atopia, alergie i astma: mechanizmy, wpływ na strukturę i funkcję, granice interwencji osteopatycznej.
  • Szczepienia a osteopatia: komunikacja z rodzicami, poszanowanie wytycznych medycznych, podejście oparte na współpracy.
  • Rozwój mowy i języka oraz częste trudności logopedyczne.
  • Wkład osteopatii w problemy orofacjalne i ortodontyczne: aspekty funkcjonalne, współpraca z ortodontami i logopedami.
  • Profilaktyka alergii i modulacja: rola środowiska, żywienia, mikrobiomu oraz możliwe wspierające strategie osteopatyczne.
  • Zaburzenia neurorozwojowe istotne w tej grupie wiekowej: ASD, ADHD, DCD, zaburzenia przetwarzania sensorycznego – co osteopatia może wspierać i gdzie są granice.
  • Ergonomia w przedszkolu i szkole: postawa przy biurku, plecak, czas ekranowy i jego wpływ na postawę oraz regulację.
  • Diagnostyka różnicowa dolegliwości mięśniowo-szkieletowych, oddechowych i rozwojowych w tej grupie wiekowej.
  • Współpraca interdyscyplinarna: logopeda, fizjoterapeuta, terapeuta SI, ortodonta, pediatra.
  • Osteopatyczne leczenie kręgosłupa u małych dzieci (techniki dostosowane do wieku).
  • Osteopatyczne leczenie trzewi i klatki piersiowej w celu wsparcia trawienia i oddychania.
  • Praca czaszkowa u dzieci: wskazania, bezpieczeństwo, współpraca z innymi specjalistami.
  • Techniki manualne wspierające układ oddechowy (np. ruchomość żeber, przepona, wlot klatki piersiowej).
  • Techniki korekcji postawy: profilaktyka wad postawy i deformacji szkieletowych tam, gdzie jest to zasadne.
  • Ćwiczenia wspierające mowę i koordynację orofacjalną: współpraca z logopedami i ortodontami.
  • Ćwiczenia integracji odruchów z perspektywy osteopatycznej.
  • Dyskusje przypadków i wytyczne podejmowania decyzji klinicznych.
  • Edukacja rodziców: ergonomia, nawyki sprzyjające oddychaniu, zalecenia dotyczące zabawy i ruchu.

  • Korzyści płynące ze zdrowej aktywności fizycznej u dzieci i młodzieży.
  • Zagrożenia wynikające z przeciążenia młodych sportowców: wrażliwość płytek wzrostowych, urazy przeciążeniowe.
  • Różnice między okazjonalnym a wyczynowym uprawianiem sportu u dzieci: objętość treningu, presja, oczekiwania.
  • Wsparcie psychologiczne w sporcie dziecięcym: motywacja, zabawa, lęk przed porażką.
  • Wpływ aktywności fizycznej na neurorozwój i zdolności psychomotoryczne.
  • Rola propriocepcji i równowagi w prewencji urazów oraz kształtowaniu kompetencji motorycznych.
  • Osteopatyczne podejście do prewencji urazów sportowych u dzieci i młodzieży.
  • Typowe urazy płytki wzrostowej i urazy przeciążeniowe u młodych sportowców (np. Osgood–Schlatter, choroba Sever’a, złamania zmęczeniowe).
  • Zasady powrotu do sportu (return to play): ocena, stopniowanie obciążeń, współpraca z zespołem i rodziną.
  • Rozpoznawanie wstrząśnienia mózgu u młodych sportowców: objawy, „red flags”, natychmiastowe skierowanie.
  • RED-S (relatywny niedobór energii w sporcie) i zaburzenia odżywiania u młodych sportowców: identyfikacja i kierowanie do specjalistów.
  • Osteopatyczne techniki manualne w pediatrii stosowane w dolegliwościach sportowych.
  • Techniki osteopatyczne u młodych sportowców: kręgosłup, kończyny, klatka piersiowa, trzewia, elementy czaszkowe.
  • Osteopatyczne wsparcie mentalne u młodych sportowców: świadomość ciała, oddech, regulacja (bez wchodzenia w psychoterapię).
  • Techniki i strategie zapobiegania przeciążeniom: przesiew dysfunkcji, ocena wzorców ruchowych.
  • Programy rehabilitacji osteopatycznej po urazach sportowych: integracja z fizjoterapią i treningiem.
  • Ćwiczenia propriocepcji i równowagi dla młodych sportowców.
  • Studia przypadków 1, 2, 3 oraz demonstracje praktyczne.

  • „Fenomen wzrostu”: zmiany fizyczne, neurofizjologiczne i psychospołeczne w okresie dojrzewania.
  • Kontrola postawy i jej związek ze środowiskiem, nawykami i stanem emocjonalnym.
  • Habitus posturalny, powrót do zdrowia po traumie, kwestie płci, rozwój osobowości, rozwój społeczny.
  • Zaburzenia odżywiania (bulimia, anoreksja) i uzależnienia (jedzenie, alkohol, narkotyki, gry itd.) – rozumienie, „red flags”, kierowanie.
  • Poszukiwanie dynamicznej równowagi między zmianami neurofizjologicznymi a psychospołecznymi czynnikami typowymi dla tej grupy wiekowej.
  • Zaawansowana neurobiologia adolescencji: dojrzewanie mózgu, układy nagrody, kontrola impulsów.
  • Psychologia rozwojowa i adaptacja społeczna w okresie dojrzewania.
  • Rola osteopatii w postępowaniu w zaburzeniach odżywiania (wspierająca, nie podstawowa; współpraca z zespołem terapeutycznym).
  • Przewlekłe i czynnościowe zespoły bólowe u nastolatków: bóle głowy, bóle pleców, dolegliwości trzewne typu IBS.
  • Autoagresja, myśli samobójcze i ciężka dysregulacja emocjonalna: rozpoznawanie i obowiązkowe ścieżki pilnego skierowania.
  • Obraz ciała, płeć i seksualność: wspieranie ucieleśnienia i regulacji bez zastępowania psychoterapii.
  •  Higiena snu, ekspozycja na ekrany i uzależnienia behawioralne u nastolatków.
  • Techniki osteopatyczne i leczenie kręgosłupa u nastolatków (z uwzględnieniem płytek wzrostowych i zmian strukturalnych).
  • Techniki osteopatyczne i leczenie trzewi (w tym zaburzeń czynnościowych związanych ze stresem).
  • Techniki osteopatyczne i praca czaszkowa u nastolatków.
  • „Mindset” terapeutyczny: wspieranie autonomii, szacunku i wspólnego podejmowania decyzji z nastolatkiem i rodzicami.
  • Terapia zaburzeń równowagi posturalnej w kontekście szybkiego wzrostu.
  • Osteopatyczne wsparcie adaptacji psychospołecznej i odporności na stres.
  • Studia przypadków 1, 2, 3 – w tym przewlekły ból i zaburzenia czynnościowe – wraz z decyzjami o skierowaniu.
  • Demonstracje i superwizowana praktyka ukierunkowana na rozumowanie kliniczne w złożonych prezentacjach nastoletnich.

Celem szkolenia Advanced Pediatric Osteopathy jest przygotowanie uczestników do prowadzenia zaawansowanej, bezpiecznej i odpowiedzialnej praktyki osteopatycznej w obszarze pediatrii, obejmującej cały proces rozwoju dziecka — od okresu prenatalnego i okołoporodowego, przez noworodka, niemowlę, dziecko, aż po okres adolescencji.

Szkolenie zostało zaprojektowane tak, aby rozwijać kompetencje kliniczne uczestników w sposób zintegrowany, łączący wiedzę medyczną, myślenie osteopatyczne, praktykę opartą na dowodach naukowych oraz wysokie standardy komunikacji i współpracy interdyscyplinarnej.

W szczególności szkolenie ma na celu:

  • pogłębienie wiedzy z zakresu pediatrii i osteopatii pediatrycznej w odniesieniu do kolejnych etapów rozwoju dziecka,
  • rozwinięcie zaawansowanych kompetencji diagnostycznych i terapeutycznych w pracy z noworodkami, niemowlętami, dziećmi i młodzieżą,
  • doskonalenie umiejętności rozpoznawania objawów alarmowych oraz podejmowania właściwych decyzji dotyczących dalszej diagnostyki i kierowania pacjenta do innych specjalistów,
  • przygotowanie uczestników do integrowania praktyki osteopatycznej z aktualną wiedzą medyczną oraz zasadami Evidence-Based Practice,
  • rozwinięcie kompetencji komunikacyjnych niezbędnych w pracy z dzieckiem, adolescentem, rodzicami i opiekunami,
  • wzmacnianie gotowości do pracy w modelu interdyscyplinarnym, z poszanowaniem zakresu kompetencji innych zawodów medycznych i wspierających rozwój dziecka,
  • kształtowanie dojrzałej postawy zawodowej opartej na odpowiedzialności, samoświadomości i refleksyjności klinicznej,
  • przygotowanie uczestników do samodzielnego planowania i prowadzenia procesu terapeutycznego u pacjentów pediatrycznych, z uwzględnieniem perspektywy długofalowej oraz współpracy z rodziną.
  • rozumie przebieg rozwoju dziecka od okresu prenatalnego i okołoporodowego do końca adolescencji, z uwzględnieniem norm rozwojowych oraz najczęstszych odchyleń,
  • zna podstawowe mechanizmy neurobiologiczne i fizjologiczne związane z rozwojem układu nerwowego, immunologicznego, oddechowego, mięśniowo-szkieletowego oraz rolą mikrobiomu,
  • rozumie znaczenie teorii przywiązania, regulacji stresu i traumy rozwojowej w kształtowaniu rozwoju somatycznego, emocjonalnego i funkcjonalnego dziecka,
  • zna najważniejsze problemy kliniczne spotykane w praktyce osteopatii pediatrycznej, w tym dotyczące wcześniactwa, refluksu, zaburzeń urologicznych, oddechowych, alergicznych, neurorozwojowych, zaburzeń odżywiania oraz przewlekłych zespołów bólowych,
  • zna pediatryczne objawy alarmowe wymagające pilnej diagnostyki, hospitalizacji lub konsultacji specjalistycznej,
  • rozumie zasady praktyki klinicznej opartej na dowodach naukowych oraz potrafi odnieść je do obszaru osteopatii pediatrycznej,
  • zna podstawy komunikacji klinicznej z rodzicami, opiekunami i adolescentami, w tym zasady przekazywania trudnych informacji,
  • zna etyczne, prawne i organizacyjne uwarunkowania pracy osteopatycznej z dzieckiem, w szczególności w zakresie zgody, dokumentacji i współpracy interdyscyplinarnej.
  • potrafi przeprowadzić kompleksowy wywiad oraz badanie osteopatyczne noworodka, niemowlęcia, dziecka i adolescenta z uwzględnieniem wieku rozwojowego i obrazu klinicznego,
  • potrafi rozpoznać objawy wymagające pilnego skierowania do lekarza lub dalszej diagnostyki oraz odróżnić zaburzenia funkcjonalne od patologii potencjalnie zagrażających zdrowiu lub życiu,
  • potrafi bezpiecznie i adekwatnie do wieku pacjenta stosować zaawansowane techniki osteopatyczne, w tym techniki strukturalne, wisceralne, czaszkowe i regulacyjne,
  • potrafi opracować indywidualny plan postępowania osteopatycznego, uwzględniający cele krótko- i długoterminowe, potrzeby dziecka oraz współpracę z rodziną i innymi specjalistami,
  • potrafi analizować i interpretować wzorce motoryczne, posturalne i sensomotoryczne na różnych etapach rozwoju dziecka,
  • potrafi wykorzystywać podstawowe narzędzia oceny bólu, dyskomfortu i napięcia u noworodków, niemowląt oraz starszych dzieci,
  • potrafi prowadzić dokumentację procesu diagnostycznego i terapeutycznego w sposób rzetelny, przejrzysty i zgodny ze standardami zawodowymi,
  • potrafi wyszukiwać, selekcjonować i krytycznie oceniać piśmiennictwo naukowe oraz integrować jego wyniki z praktyką kliniczną,
  • potrafi komunikować się z rodzicami i adolescentami w sposób jasny, profesjonalny i adekwatny do sytuacji klinicznej, wyjaśniając diagnozę, plan terapii, ograniczenia postępowania oraz zasadność ewentualnego skierowania do innego specjalisty.
  • respektuje granice własnych kompetencji zawodowych oraz odpowiedzialności klinicznej,
  • kieruje się zasadami etyki zawodowej, stawiając bezpieczeństwo dziecka i dobro rodziny na pierwszym miejscu,
  • wykazuje gotowość do współpracy interdyscyplinarnej z przedstawicielami innych zawodów medycznych i wspierających rozwój dziecka,
  • rozumie znaczenie samoregulacji emocjonalnej i higieny psychicznej w pracy z wymagającymi klinicznie i emocjonalnie przypadkami,
  • wykazuje gotowość do ustawicznego doskonalenia zawodowego i aktualizacji wiedzy w oparciu o rozwój nauki i praktyki klinicznej,
  • prezentuje postawę szacunku wobec różnorodności modeli rodziny, systemów wartości i kontekstów kulturowych, zachowując profesjonalizm i neutralność.

Szkolenie ma charakter zaawansowany i jest skierowane do terapeutów posiadających przygotowanie osteopatyczne lub pracujących klinicznie z pacjentem pediatrycznym, którzy chcą pogłębić swoje kompetencje diagnostyczne, terapeutyczne i kliniczne w obszarze pediatrii.

Program koncentruje się na połączeniu:

  • aktualnej wiedzy medycznej,
  • osteopatycznego rozumowania klinicznego,
  • praktycznych umiejętności pracy z pacjentem pediatrycznym,
  • wysokich standardów bezpieczeństwa,
  • świadomej współpracy z rodziną i zespołem interdyscyplinarnym.

Program szkolenia obejmuje pełne spektrum zagadnień związanych z osteopatyczną pracą z dzieckiem i adolescentem.

Szczególny nacisk położono na:

  • rozwój myślenia klinicznego i różnicowania diagnostycznego,
  • bezpieczeństwo terapeutyczne i identyfikację red flags,
  • umiejętność dostosowania badania i terapii do wieku oraz etapu rozwoju dziecka,
  • integrację perspektywy biomechanicznej, neurofizjologicznej, regulacyjnej i psychospołecznej,
  • praktykę opartą na dowodach naukowych,
  • odpowiedzialne funkcjonowanie osteopaty w środowisku interdyscyplinarnym.

Terminarz

    Formularz zgłoszeniowy